آیا منتشر کردن خبر و فیلم گناهان و کارهای زشت، با گناه انجام دهندگان آنها برابر است؟

پاسخ

این موضوع از دو زاویه قابل توجه و دقت است.

۱. از باب انتشار فحشا و منکر؛ یعنی هدف منتشر کنندگان ترویج فحشا و منکر است و یا حتی امرار معاش از این راه می‌باشد که در این صورت؛ آنچه از برخی آیات و روایات به دست می‌آید؛ این است که انتشاردهندگان گناه مانند مرتکبان آن هستند:

«إِنَّ الَّذینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَة»؛(1) کسانى که دوست دارند زشتی‌ها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکى براى آنان در دنیا و آخرت است.

«وَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ «علیه السلام» قَالَ قَالَ النَّبِیُّ  «صلی الله علیه و اله»‏ مَنْ أَذَاعَ‏ فَاحِشَةً کَانَ کَمُبْتَدِئِهَا»؛(2) امام صادق«علیه السلام» از قول پیامبر خدا «صلی الله علیه و اله» نقل می‌کند: هر کس خبر گناه زشتی را به گوش همگان برساند، مانند آغازگر آن کار زشت است.

۲. گاهی برای هشدار و عبرت‌آموزی است؛ مانند آنچه که بعضاً در جراید و رسانه‌ها منتشر می‌شود که البته در این موارد ممنوعیت نشر اخبار گناهان گاه جهت مصالحی بالاتر – مانند عبرت‌آموزی و هشدار به افراد در معرض خطر- برداشته می‌‌شود، مانند آنچه پروردگار در قرآن کریم از گناهان اقوام مختلف یاد کرده است: «آیا شما به سراغ مردان مى‏‌روید و راه (تداوم نسل انسان) را قطع مى‏‌کنید و در مجلستان اعمال ناپسند انجام مى‏‌دهید؟! «اما پاسخ قومش جز این نبود که گفتند:» اگر راست مى‏‌گویى عذاب الهى را براى ما بیاور»!

 

________________________________________

(1). نور، ۱۹.

(2). کوفی اهوازی، حسین بن سعید، المؤمن، ص ۶۶، قم، مؤسسة الإمام المهدی علیه السلام، ‏1404ق؛ برقی، ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، محقق، مصحح، محدث، جلال الدین، ج ‏1، ص 104،‏ قم، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دوم، 1371ق.

شاید بپسندید:  اگر صیغه نذر خوانده نشود یا غلط خوانده شود حکم این نذر چیست؟

منبع: اسلام کوئست