اگر زن و مرد نامحرمی در یک مکان اشتغال به کار داشته و مرد با رفتار خود زمینه گناه را فراهم کند، با توجه به اینکه آن زن به درآمد آن شغل نیازمند است، آیا باید آن کار را ترک کند؟

 

اگر زنی مشترکاً با آقایی اشتغال به کار داشته باشند و آقا از این فضا سوء استفاده نموده و با رفتار خود زمینه گناه را فراهم کرده و حتی گاهی با عمل خود زن را مجبور به گناه کند، مانند آنکه دست او را بگیرد. با توجه به اینکه تنها راه درآمد زن، شغلی است که فی‌الحال با آن آقا دارد و به آن درآمد هم نیازمند است، بفرمایید به لحاظ شرعی حکم قضیه چیست؟ آیا زن مکلف به ترک شغل می باشد؟

 

در فرض سؤال، چنانچه نهی از منکر مؤثر نباشد، زن باید شغل مذکور را ترک کند و در کسب روزی، به خداوند متعال توکل نماید.

ضمائم:

پاسخ مراجع عظام تقلید نسبت به این سؤال، چنین است:(۱)

حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای (مد ظله العالی):

در صورتی که موجب ارتکاب گناه شود، حضور در مکان مذکور جایز نیست.

حضرت آیت الله العظمی سیستانی (مد ظله العالی):

بله، باید آن محل را فوراً ترک کند و باقی ماندن در آنجا حرام است.

حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (مد ظله العالی):

اگر نهی از منکر مؤثر نباشد زن باید شغل مذکور را ترک کند و به خداوند متعال توکل نماید و روزی دهنده‌ی حلال، خداوند است.

حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی (مد ظله العالی):

در فرض سؤال، چنانچه راهی جهت امر به معروف و نهی از منکر نداشته باشد، اشتغال او در چنین فضائی جایز نیست.

حضرت آیت الله العظمی نوری همدانی(مد ظله العالی):

چنانچه خوف وقوع در گناه باشد لازم است محل مذکور را ترک کند.

حضرت آیت الله هادوی تهرانی (دامت برکاته):

بر زن لازم است این شغل را ترک کند.   لینک به سایت استفتائات

شاید بپسندید:  دانلود قالب اماده پاور پوینت برای سخنرانی

 

________________________________________

(۱). استفتا از دفاتر آیات عظام: خامنه‌ای، سیستانی، مکارم شیرازی، صافی گلپایگانی، نوری همدانی (مد ظلهم العالی) .

منبع: اسلام کوئست

 

چرا در فعل مضارع و در حالت نصبی و جزمی، نون انتهایی جمع مؤنث – مانند دیگر نونها – حذف نمی‌شود؟

 

چرا در حالت نصبی و جزمی، نون فعل مضارع جمع مؤنث مخاطب، حذف نمی‌شود؟

 

در برخی از صیغه‌های فعل مضارع، حرف نونی که در انتهای فعل قرار دارد، نشانه و علامت رفع است. از این‌رو؛ در حالت جزم(به صورت فعل امر یا مجزوم به لَم و…) یا در حالت نصب، این نون حذف می‌شود.(۱) اما نون انتهای صیغه ششم و دوازدهم فعل مضارع(جمع مؤنث غایب و مخاطب) علامت رفع نبوده تا با تغییر اعراب حذف شود، بلکه این نون، ضمیر جمع مؤنث است. از این رو، با تغییر اعراب، به جزم یا نصب، حذف نخواهد ‌شد.(۲)

 

________________________________________

(۱). سلیم الغلایینی، مصطفی بن محمد، جامع الدروس العربیه، ج ۲، ص ۱۶۵، بیروت، المکتبه العصریه، چاپ بیست و هشتم، ۱۴۱۴ق.

(۲). ابن عقیل، شرح الفیه ابن مالک، محمد محیی الدین عبدالحمید، ج ۱، ص ۳۹، قاهره، دار التراث، چاپ بیستم، ۱۴۰۰ق.

منبع: اسلام کوئست