آیا فجر صادق که هنگام اقامه نماز صبح است، چند دقیقه بعد از اذان صبح اتفاق می‌افتد؟

اذان صبح شیعه، هم زمان با طلوع فجر صادق است، بنابر این اگر انسان یقین داشته باشد که اذان صبح دقیقاً در زمان خود گفته شده، خواندن نماز همراه با شروع اذان، صحیح بوده و نیاز به احتیاط نیست. و آنچه در توضیح المسائل درباره احتیاط در تأخیر انداختن نماز صبح، بیان شده است، احتیاط واجب نیست بلکه مستحب است و اختصاص به نماز صبح هم ندارد. و این احتیاط برای این است که نمازگزار یقین پیدا کند که وقت نماز داخل شده است.

بله بحثی پیرامون نماز صبح در لیالى مقمره(۱) هست که برخی از فقها (مانند آیت الله سید احمد خوانساری و امام خمینی) در طلوع فجر بین شب‌هاى مهتابى و غیر مهتابى فرق مى‌گذارند و معتقدند در شب‌هاى مهتابى فجر صادق دیرتر محقق مى‌شود و روایتى هم در تأیید نظریۀ خویش مى‌آورند،(۲) امّا دیگر فقها تفاوتی در طلوع فجر بین شب‌هاى مهتابى و غیر مهتابى نمى‌گذارند.(۳)

 

________________________________________

(۱). مُقمره به شبهای مهتابی گفته می‌شود که روشنایی ماه بر طلوع فجر غلبه دارد؛ امام خمینی، روح الله، استفتائات، ج۱، ص ۱۳۱

(۲). س: شب‌هایى که مهتاب تا صبح هست اگر کسى یقین کند که فجر صادق طالع شده مى‌تواند نماز صبح را بخواند یا باید صبر کند تا سفیدۀ صبح بالحس آشکار شود. و وظیفۀ او در امساک روزۀ ماه رمضان چگونه است، و در صورتى که وقت نماز از اول آشکار شدن سفیده باشد در شب‌هاى ابر یا در شهرستان‌هایى که روشنایى برق به حدى زیاد است که باید خیلى صبر کرد تا سفیده آشکار شود اگر به اندازۀ ده دقیقه از اول فجر متیقّن صبر کند بعد از ده دقیقه وقت نماز صبح هست یا خیر؟

ج: احتیاط لازم در شب‌هاى مهتاب آن است که صبر کند تا سفیدۀ صبح در افق ظاهر شود و غلبه کند بر روشنایى مهتاب بلکه خالى از وجه نیست و این حکم در روشنى برق و شب‌هاى ابر نیست؛ امام خمینى، توضیح المسائل، محقق، مصحح: مسلم قلى‌پور گیلانى‌، ص ۶۲۱‌

شاید بپسندید:  دانلود متن و شعر برای روز اربعین امام حسین علیه السلام-حضرت زینب (س)

(۳). ر.ک: جمعى از مؤلفان‌، مجله فقه اهل بیت علیهم السلام (فارسى)، ج ‌۱۸-۱۷، ص: ۲۴۴، قم، مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بیت علیهم السلام‌، چاپ اول‌؛ صافى‌ گلپایگانى، لطف الله، جامع الأحکام،‌ ج‌۱، ص ۶۴، قم، حضرت معصومه سلام الله علیها،‌ چاپ چهارم‌، ۱۴۱۷ق؛ محمودى، محمد رضا، مناسک حج (محشّٰى)، ص ۶۰۵، س ۱۳۲۲، نشر مشعر، تهران، ویرایش‌جدید، ۱۴۲۹ ه‍ ق.

منبع: اسلام کوئست