روشهای موثر برای حرف شنوی در کودکان
چکار کنم فرزندم حرف شنو بشه, حرف شنوی در کودکان, راه های موثر برای حرف شنوی در کودکان
همه ما می خواهیم فرزندانمان حرف شنو باشند. وقتی فریاد می زنیم که بایست! نرو وسط خیابان ؛ توقع داریم کودکمان اطاعت کند. یا اگر به او می گوییم که برو مسواک بزن، یا بخواب، توقع داریم بدون هیچ حرفی این کار را انجام دهد. خیلی اوقات، وادار کردن بچه‌ها به این که رفتار شایسته ای داشته باشند مشکل است. روش ” هر چه می گویم همان است ” که بیشتر والدین به آن متوسل می شوند، معمولاً بی فایده است. خوشبختانه روش هایی برای اداره رفتار بچه‌ها وجود دارد که بدون برخورد، بدون اشک و قهر، فریاد، کتک کاری، یا توهین ِ زبانی است.

۱- بـــــرخورد مثبت داشته باشید

به رفتار مناسب فرزند خود توجه کنید و در همان لحظه از آن تعریف کنید. سپس از او درخواست نمایید ( یا او را راهنمایی کنید ) تا فعالیت بعدی را انجام دهد. در این روش برای هر کاری که کودک درست انجام می دهد امتیازی قائل شوید، به نوعی که گویی جادویی در کار است، او به طور باور نکردنی، درخواست های بعدی را اجابت می کند. به طور مثال به او بگویید :

– آفرین که یک لیوان شیر خوردی. حالا بیا کمی تخم مرغ بخور.

۲- بـــــرای کنتـــــــرل او به نرمــــی رفتار کنید

هر گاه از کودک خود خواهشی دارید، به سمت او بروید و به نرمی او را لمس کنید. به طوری که حضور شما تقریباً موافقت کودکتان را ضمانت کند. اکنون درست در جایی هستید که فرمان شما به یک عمل تبدیل می شود. شما می خواهید فرزندتان میز را بچیند، اگر با فریاد از او بخواهید که از آن طرف خانه بیاید و میز را بچیند، حتماً مؤثر نخواهد بود ؛ بهتر است نزد او بروید و آنچه که می خواهید به او بگویید، سپس با او به آشپزخانه بروید. هنگامی که خواهر و برادر مشغول نزاع و درگیری هستند، نباید با داد و بیداد دعوا را متوقف کنید. به جای آن، به طرف آنها بروید و صحبت کنید.

۳- فـــــرزند خود را دوباره راهنمایـــــی کنید

فرزند خود را به سمت رفتار پسندیده هدایت کنید. اگر او به چیزی دست می زند که نباید دست بزند، به او بفهمانید که دقیقاً چه چیزهایی را می تواند لمس کند یا بردارد. اگر او روی مبل بالا و پایین می پرد، به جای اینکه او را سرزنش کنید، جایی را که می تواند جست و خیز کند به او نشان دهید.

۴- اشیاء مخــــرب را از دستــــرس کــــودک دور کنید

اگر فرزندتان روی دیوار رنگ آمیزی می کند، مداد رنگی را از دسترسش دور کنید و برایش توضیح دهید که چطور می تواند از مداد رنگی به درستی استفاده کند.

۵- عــــزت نفس کــــودکان را از بین نبرید

اگر فرزند خردسالتان روی میز ایستاده و می خواهید او را پایین بیاورید، به او بگویید ” اجازه نداری روی میز بایستی، خودت پایین می آیی یا من کمکت کنم؟ ”

۶- فـــــرزند خود را بـــــرای حضـــــور در جمع آمـــاده کنید

اگر فرزند شما در حضور دیگران بد رفتاری کند، باعث خجالت شما می شود و افرادی که شاهد خرابکاری او هستند رنجیده می شوند. در این زمان اگر به او بگویید ” ساکت بنشین “، معمولاً رفتارش بهبود نمی‌یابد. به طور مثال بگویید : وقتی سوار هواپیما می شویم، در آنجا صندلی مخصوص خودت را داری و باید کمربندت را ببندی. می توانی کتاب بخوانی، چیزی بخوری یا با اسباب بازی کوچکی بازی کنی.

شاید بپسندید:  سیر تفکر مذهبی کودکان و نوجوانان

۷- به کـــــودک کمک کنید که کمــــی جلوتـــــر را ببیند

بچه‌ها در هر موقعیتی که قرار دارند، رویدادهای بعدی را نمی‌بینند و فقط در لحظه زندگی می کنند. برای همین، هنگام گــذر از مرحله ای دیگر، دچار مشکل می شوند. بنا براین بهتر است هنگامی که می خواهید او را از جایی که دوست دارد به جای دیگری ببرید، ابتدا پنج دقیقه قبل او را مطلع کنید که تا چند لحظه دیگر باید اینجا را ترک کنید.

۸- از جایـــــی که بـــــــرای او مشکل ساز است دور شوید

اگر هر بار با کودکتان به سوپر مارکت رفتید و با مشکلاتی روبرو شدید، زمانی به آنجا بروید که کسی از او نگهداری می کند. بهتر است مدت یک ماه به او فرصت دهید و او را همراه خود به خرید نبرید، این مدت، زمان مناسبی است که این چرخه منفی بشکند و به شما و فرزندتان اجازه دهد که روال عادی پیدا کنید.

۹- کـــــودکتان را به جای دیگـــــری ببرید

اگر در رستوران هستید و او بهانه گیری می کند، کودکتان را بردارید و از آنجا خارج شوید. اغلب بیرون رفتن و انتقال او به جایی دیگر، باعث آرامش او می شود. کارهای روزمره را به طور منظم انجام دهید. لباس پوشیدن، مسواک زدن، باز کردن در، تمیز کردن اسباب بازیها، رفتن به رختخواب، همه اینها مجموعه ای هستند که رویدادهای مهم روزانه محسوب می شوند.

۱۰- در هــــر مـــــرحله او را راهنمایــــی کنید

دقت کنید که هر یک از مراحل رشد کودکتان در کارهای روزمره پنهان شده است. او به تدریج می تواند کفشهایش را بپوشد و یا به حمام برود. شما نخست باید او را از لحاظ فیزیکی ( در هر مرحله انجام امور روزانه ) راهنمایی کنید و بعد فقط نظاره گر باشید. مثلاً به او بگویید : ” من نمی‌توانم لباست را دربیاورم ؛ اما تو را تماشا می کنم که چطور این کار را می کنی. ”

۱۱- گاهـــــی بعضی امـــــور را به کـــــودک یادآوری کنید

بچه‌ها به راحتی ممکن است چیزی را فراموش کنند. این وظیفه شماست که بعضی موارد را به آنها تذکر دهید. مثلاً اگر کودک شما فراموش کرد به دستشویی برود. باید با مهربانی به او بگویید ” وقت دستشویی” رفتن است.

۱۲- هنگام فــــرمان دادن به کودک، از دستورات واضح و روشن استفاده کنید

به جای اینکه بگویید ” اتاقت را مرتب کن ” بهتر است به مورد مشخصی اشاره کنید. یعنی بگویید کتاب‌ها را در قفسه آبی، و اسباب بازی‌ها را در قفسه پایینی بگذار. هر قدر فرمان های شما واضحتر باشد پذیرفتن آنها برای کودک آسانتر است.

۱۳- علت انجام هــــر کاری را بــــرای کودک توضیح دهید

همانطور که شما و فرزندتان در حال مسواک زدن هستید، برای آگاهی او توضیح دهید که چه کار می کنید و چرا. مثلاً بگویید : ” ببین من خمیر دندان را به تمام دندانم می رسانم. می خواهم همه ی جوجوهایی که آنجا زندگی می کنند را در بیاورم. حالا با آب، دهانم را می شویم، غرغره می کنم و بعد آب دهانم را بیرون می ریزم. بیا با هم این طوری مسواک بزنیم “.