موانع شکوفایی خلاقیت
موانع شکوفایی خلاقیت چیست؟
۱- اجبار به همنوایی:

اگر فرزندان به اطلاعات و دنباله روی از روش های متداول و قواعد خشک و انعطاف ناپذیر مجبور و ملزم باشند، به طور چشمگیری خلاقیت در آنان نقصان می یابد. والدین مسلط و قدرت طلب، معلمان و مدیرانی که نظم و انضباط افراطی را بر بچه‌ها تحمیل می کنند، به طور نادانسته و ناخواسته زمینه ساز زوال خلاقیت می شوند.

۲- نکوهش:

ابراز عقیده و ابراز راه حل های غیر معمول و خارق العاده یکی از نشانه‌ها و مولفه های خلاقیت است. بنابراین نکوهش و تمسخر بچه های خلاق باعث خواهد شد که احساس ارزشمندی آنان کاهش یابد و حالت وسواسی به خود بگیرد. با نکوهش ابراز عقاید بچه ها، آنها را مجبور خواهیم کرد که از بیان افکارشان دست برداشته و رفتار جرأت ورزانه شان را کاهش دهند.

۳- انتظار پیروزی:

انتظار پیروزی همیشگی و مدام و توقع زیادی والدین، آفت پیشرفت و ترقی بچه‌ها خواهد بود. انتظار پیروزی از هر کوشش، اغلب باعث خواهد شد که بچه‌ها از شکست هایشان دلسرد شده و به دنبال راه حل های نو و بدیع نروند. از طرف دیگر، انتظار تشویق و پاداش زیاد نیز باعث افزایش توقع بچه‌ها در هر بار موفقیت خواهد شد. در بلند مدت این امر دید را از شناسایی واقعیت‌ها تحریف کرده و قدرت خلاق ذهن بچه‌ها را از بین می برد.

۴- عدم تحمل والدین:

خلاقیت به عبارتی نوعی بازی بیان عقاید و راه حل ها، همراه با تمایل به خیال پردازی، ادعا، جسارت ورزی و دستکاری در مفاهیم پذیرفته شده است. اغلب بچه های خلاق حالتی کودکانه دارند و کارهایشان توأم با ریخت و پاش است اما اینها تنها ظاهر قضیه است.

راههای کمک به رشد خلاقیت

۱- شرکت در یادگیری خود انگیخته:

بسیاری از بچه‌ها تحت فشار دیگران (مدیران، معلمان، والدین) هستند. بنابراین تشویق شان برای جهت دادن به یادگیری چندان آسان نخواهد بود. از این گذشته بسیاری از والدین با شیوه های یادگیری خود انگیخته آشنایی ندارند. در برخی موارد هم می ترسند اگر به بچه هایشان آزادی بیشتری بدهند تا آنان به شیوه خودشان واقعیت‌ها را کشف و دریافت کنند، چیزهای اشتباهی را یاد گرفته و یا بچه‌ها آنچه را هدف آنان است نیاموزند. والدین، در حقیقت وظیفه دارند بیاموزند که چگونه می توان آموخت.

شاید بپسندید:  معانی ماده در فلسفه چیست؟

۲- قانع نباشند:

بچه‌ها باید اجازه داشته باشند نظرات و افکارشان را تغییردهند و تا می توانند حدس بزنند. بگذارید ذهن و توانایی تجسم و تصور بچه هایتان وحشی باشد و به هر سو که می خواهد برود. از این راه بچه‌ها می توانند روابط دست نیافتنی و بعید را دستکاری نموده و به احتمالات ذهنی متعدد دست یابند. باید ذهن بچه‌ها عادت کند که خیلی زود قضاوت نکرده و به اولین و راحت ترین راه حل قانع نباشند.

۳- انعطاف پذیری:

باید به بچه‌ها اجازه داد تا دیدگاههای خود را عرضه کرده و از زاویه های مختلف به موضوع نگاه کنند، به فرزندانتان بیاموزید برای هر موضوع، نظرات جدیدی یافته و برای هرمسئله راه حل های زیادی را در نظر گیرد.

پیام زن/ سال سیزدهم/ شماره۱۰