عشق عرفانی چیست؟
عشق عرفانی چیست؟
ثمره حرکت عملی در عشق عقلانی، عشق عرفانی است. اگر در عشق عقلانی انسان عالم به جمال و صفات حق، و شیفته آن است، در عشق عرفانی به شهود آن جمال و صفات نایل می شود.

این عشق، ثمره مکارم اخلاق و حسن خلق دینی، و ثمره ایمانی است که در پرتو عشق عقلانی ظهور یافته; ایمانی که به فرموده رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) لباسش تقوا، و زینت آن حیا و ثمره اش علم است(۱).

عشق عرفانی، نفی هرگونه حجاب و تعلق مادّی و دنیوی است; آنان که به مقام شهود راه یافته، و حجابها را از میان برداشته و دانش را از محضر او آموخته اند، حق بودنت دین را می یابند.

«وَ یری الَّذینَ أوتُوا الْعِلْمَ الَّذی أُنزِل إلَیک مِنْ رَبّک هُوَ الْحَقَّ… (۲);

آنانی که علم داده شده می بینند آنچه به تو نازل شده حق است. »

در تفسیر صافی، مصداق آیه را حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) قرار داده است(۳). که تصدیق نمود رسول خدا را به آنچه بر آن بزرگوار نازل شده است آن حضرت کسی است که به مقام شهود حق نایل آمده و می بیند که آنچه بر پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) نازل شده حق است.

۱ – المحجه البیضا، ج ۱، ص ۱۴ و قال(صلی الله علیه وآله وسلم)، الایمان عریان و لباسه التقوی و زینته الحیاء و ثمرته العلم.

۲ – سوره سبأ، آیه ۶٫

۳ – القمّی قال هو امیرالمؤمنین(علیه السلام) صدّق رسول الله(صلی الله علیه وآله وسلم) بما انزل الله علیه. ص ۳۷۲، ج ۲٫

شاید بپسندید:  دانلود نمونه سوال درس رسائل ب۲ حوزه علمیه ۹۵