دیدگاه فخر رازی در مورد آیات وزارت (آیه ۲۹ سوره مبارکه طه)
دیدگاه فخر رازی در مورد آیات وزارت
در این مطلب دیدگاه یکی از علمای بزرگ اهل سنت در مورد آیات وزارت (آیه ۲۹ سوره مبارکه طه) از کتاب تفسیر کبیر یا همان مفاتیح الغیب ایشان جمع آوری شده است:

متن کتاب تفسیر مفاتیح الغیب (تفسیر کبیر) فخر رازی آیات وزارت (آیه ۲۹ سوره مبارکه طه):

[سوره طه (۲۰): الآیات ۲۵ الى ۳۵]

قالَ رَبِّ اشْرَحشْ لِی صَدْرِی (۲۵) وَ یَسِّرْ لِی أَمْرِی (۲۶) وَ احْلُلْ عُقْدَهً مِنْ لِسانِی (۲۷) یَفْقَهُوا قَوْلِی (۲۸) وَ اجْعَلْ لِی وَزِیراً مِنْ أَهْلِی (۲۹)

هارُونَ أَخِی (۳۰) اشْدُدْ بِهِ أَزْرِی (۳۱) وَ أَشْرِکْهُ فِی أَمْرِی (۳۲) کَیْ نُسَبِّحَکَ کَثِیراً (۳۳) وَ نَذْکُرَکَ کَثِیراً (۳۴)

إِنَّکَ کُنْتَ بِنا بَصِیراً (۳۵)

اعلم أن اللَّه تعالى لما أمر موسى علیه السلام بالذهاب إلى فرعون و کان ذلک تکلیفا شاقا فلا جرم سأل ربه أمورا ثمانیه، ثم ختمها بما یجری مجرى العله لسؤال تلک الأشیاء.

المطلوب الأول: قوله: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی و اعلم أنه یقال شرحت الکلام أی بینته و شرحت صدره أی وسعته و الأول یقرب منه لأن شرح الکلام لا یحصل إلا ببسطه. و السبب فی هذا السؤال ما حکى اللَّه تعالى عنه فی موضع آخر و هو قوله: وَ یَضِیقُ صَدْرِی وَ لا یَنْطَلِقُ لِسانِی [الشعراء: ۱۳] فسأل اللَّه تعالى أن یبدل ذلک الضیق بالسعه، و قال: رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی فأفهم عنک ما أنزلت علی من الوحی، و قیل:[۱] شجعنی لأجترئ به على مخاطبه فرعون ثم الکلام فیه یتعلق بأمور. أحدها: فائده الدعاء و شرائطه. و ثانیها:

فی أن الإنسان لا یذکر وقت الدعاء من أسماء اللَّه تعالى إلا الرب. و ثالثها: ما معنى شرح الصدر. و رابعها:

بما ذا یکون شرح الصدر. و خامسها: کیف کان شرح الصدر فی حق موسى علیه السلام و محمد صلى اللَّه علیه و سلم. و سادسها:

صفه صدر موسى علیه السلام هل کان منشرحا أو لم یکن منشرحا، فإن کان منشرحا کان طلب شرح الصدر تحصیلا للحاصل و هو محال، و إن لم یکن منشرحا فهو باطل من وجهین. الأول: أنه سبحانه بین له فیما تقدم کل ما یتعلق بالأدیان من معرفه الربوبیه و العبودیه و أحوال المعاد و کل ما یتعلق بشرح الصدر فی باب الدین فقد حصل، ثم إنه سبحانه تلطف له بقوله: وَ أَنَا اخْتَرْتُکَ فَاسْتَمِعْ لِما یُوحى‏ [طه: ۱۳] ثم کلمه على سبیل الملاطفه بقوله: وَ ما تِلْکَ بِیَمِینِکَ یا مُوسى‏ [طه: ۱۷] ثم أظهر له المعجزات/ العظیمه و الکرامات الجسیمه، ثم أعطاه منصب الرساله بعد أن کان فقیرا و کل ما یتعلق به الإعزاز و الإکرام فقد حصل، و لو أن ذره من هذه المناصب حصلت لأدون الناس لصار منشرح الصدر فبعد حصولها لکلیم اللَّه تعالى یستحیل أن لا یصیر منشرح الصدر. و الثانی: أنه لما لم یصر منشرح الصدر بعد هذه الأشیاء لم یجز من اللَّه تعالى تفویض النبوه إلیه فإن من کان ضیق القلب مشوش الخاطر لا یصلح للقضاء على ما

شاید بپسندید:  مقصود از نبرد قرقیسیا در آخر الزمان چیست؟ آیا با وقایع امروزه عراق و شام مطابقت دارد؟

قال علیه السلام: «لا یقضی القاضی و هو غضبان»

فکیف یصلح للنبوه التی أقل مراتبها القضاء؟ فهذا مجموع الأمور التی لا بد من البحث عنها فی هذه الآیه.

[۱] – مفاتیح الغیب، ج‏۲۲، ص: ۳۰

به خاطر طولانی بودن این متن آن را به صورت فایل متنی برای دانلود قرار دادیم. این مقاله را از لینک زیر دانلود نمایید:
دیدگاه فخر رازی در مورد آیات وزارت